Historia metody

Historia EEG Biofeedback sięga lat 60 XX wieku, jednak za „ojca chrzestnego” metody, uważa się Barrego Stermana.

W latach 70 ubiegłego wieku, w laboratorium NASA, Barry Sterman, prowadził badania czynności bioelektrycznej mózgu kotów.

Wykrył obecność fal, występujących zarówno we śnie jak i w czuwaniu, o częstotliwości 12-15Hz (SMR). Udowodnił następnie, że zwierzęta można wytrenować do produkowania wyżej opisanego wzorca fal.

NASA, w związku z występowaniem drgawek u astronautów, odczuwających negatywny wpływ oparów paliwa rakietowego (hydrazyny), poleciło Stermanowi przeprowadzenie badań wpływu paliwa na układ nerwowy.

W wyniku badań, Sterman zaobserwował, że koty uwarunkowane, na zwiększenie amplitudy SMR, stawały się bardziej odporne na zatrucie hydrazyną.

W badaniach, z udziałem ludzi, Sterman stwierdził, że trening SMR w okolicy czuciowo-ruchowej wpływa nie tylko na zmniejszenie częstotliwości napadów padaczkowych, ale również stabilizująco również na wiele innych obszarów mózgu.

Od tamtymch lat trening mózgu, zapoczątkowany przez badania dr Stermana, wszedł na stałe, do programu ćwiczeń astronautów.

 

Role EEG BIOFEEDBACK doceniła w roku 2005 Amerykańska Akademia Psychiatrii Dzieci i Młodzieży. Zarekomendowała jako skuteczną metodę poprawiająca funkcjonowanie w ADHD